|
Voedingsrichtlijn
voor de preventie
en behandeling
van decubitus
MISSION STATEMENT
________________________________________________________
The European Pressure Ulcer Advisory Panel’s objective is
to provide the relief of persons suffering from, or at risk of
pressure ulcers, in particular through research and the
education of the public.
Registered Charity No: 1066856
________________________________________________________
Klinische relevantie van deze richtlijn
Decubitus is het gevolg van een complexe interactie tussen een groot aantal
extrinsieke en intrinsieke risicofactoren, zoals overmatige mechanische
belasting, immobiliteit, incontinentie en hoge leeftijd. De consequenties
van immobiliteit worden vaak beschouwd als de belangrijkste risicofactoren
voor het ontstaan van decubitus. Ook wordt vaak aangenomen dat er een
directe oorzakelijke relatie bestaat tussen voeding en het ontstaan van
decubitus. De wetenschappelijke basis hiervoor is echter nog niet duidelijk,
omdat er tot nu toe geen grondige studies zijn verricht, die een verband
leggen tussen een gebrekkige voeding en een verhoogde incidentie van decubitus.
Toch is het niet ondenkbaar dat een slechte voedingstoestand de tolerantie
van weefsels voor extrinsieke factoren, zoals druk, kan beïnvloeden!
Daarbij is het belangrijk om op te merken dat er slechts weinig risicofactoren
zijn die echt beïnvloed kunnen worden; de externe weefselbelasting
en voeding zijn in feite de twee belangrijkste.
In de bestaande EPUAP richtlijnen wordt het mogelijke
belang van slechte voedingstoe-stand bij het ontstaan en de behandeling
van decubitus al kort genoemd, bijvoorbeeld
- Een volledige risicobeoordeling bij patiënten
omvat: algemene conditie van de huid, beoordeling huid, mobiliteit,
vochtigheid en incontinentie, voeding en pijn.
- In vervolg op deze risicobeoordeling, moeten personen
met voedingsproblemen en/of ondervoeding adequate voedingsondersteuning
en/of voedingssuppletie krijgen, die overeenkomt met de individuele
behoeftes en die past bij de algemene doelstellingen van de totale behandeling.
- Zorg voor een adequate voedingsinname, om ondervoeding
te voorkomen en welke tegemoet komt aan de individuele wensen en conditie
van de patiënt.
Het doel van deze voedingsrichtlijn is om de korte voedingsadviezen,
die opgenomen zijn in de bestaande EPUAP richtlijnen, uit te breiden en
om (para)medici te voorzien van specifieke adviezen inzake de bepaling
van de voedingstoestand en de daaraan gerelateerde voedingsinterventies.
Het is de bedoeling dat deze richtlijn toepasbaar is in het totale spectrum
van de gezondheidszorg; ook al is bekend dat de beschikbaarheid van specifieke
apparatuur (zoals weegschalen) en personeel (zoals diëtist) in bepaalde
sectoren soms beperkt is.
De EPUAP erkent dat er ook andere richtlijnen over voeding bestaan en
dat de specifieke adviezen die de EPUAP geeft over voeding in relatie
tot decubitus, moeten worden beschouwd in de context van reeds beschikbare
algemene richtlijnen over het voedings-beleid.
De mate van evidence van de adviezen in deze richtlijn
is bepaald met behulp van de volgende beoordelingssystemen:
Bron van bewijs ter ondersteuning van een
aanbeveling of advies:
Cat. I Bewijs op basis van systematisch review of meta-analyse van gerandomiseerde,
gecontroleerde onderzoeken of op basis van tenminste één
gerandomiseerd, gecontroleerd onderzoek.
Cat. II Bewijs op basis van tenminste één niet-gerandomiseerd,
gecontroleerd onderzoek of tenminste één andere quasi-experimentele
studie.
Cat. III Bewijs op basis van niet-experimentele beschrijvende onderzoeken,
zoals vergelijkende onderzoeken, correlatie studies en case-control
onderzoeken.
Cat. IV Bewijs op basis van rapporten van experts óf meningen
en/of klinische ervaring van gerenommeerde deskundigen.
Rangschikking van de aanbevelingen of adviezen
A Direct gebaseerd op categorie I bewijsvoering
B Direct gebaseerd op categorie II bewijsvoering of zijnde een geëxtrapoleerde
aanbeveling op basis van categorie I bewijsvoering
C Direct gebaseerd op categorie III bewijsvoering of zijnde een geëxtrapoleerde
aanbeveling op basis van categorie I of II bewijsvoering
D Direct gebaseerd op categorie IV bewijsvoering of zijnde een geëxtrapoleerde
aanbeveling op basis van categorie I, II of III bewijsvoering.
Beide beoordelingssystemen zijn overgenomen van Eccles
M. Mason J (2001).
How to develop conscious guidelines. Health technology Assessment 5:8
Published in 2003.
|
